Moje motto

Miej odwagę Być.

Miej odwagę Żyć.

Miej odwagę Chcieć.

Miej odwagę Mieć.

Miej odwagę powiedzieć „Nie”.

Miej odwagę powiedzieć „Tak”.

Miej odwagę wiedzieć, nie wiedzieć, myśleć, zastanawiać się, pytać.
Mówić bez zażenowania to, co chcesz, to, co wiesz i to, co czujesz...

Miej odwagę podnieść wysoko głowę nawet wtedy, gdy masz dziurę w skarpetce.
Ale też pochylić się nisko, nawet w garniturze.

Miej odwagę śpiewać (nawet, jak nie umiesz), tańczyć, skakać, pluć i łapać.

Miej odwagę być sam, mieć mnóstwo przyjaciół, kilku, jednego…

Miej odwagę płakać, śmiać się na cały głos, jeść lody z kiszonym ogórkiem (sic!).

Miej odwagę mówić głośno w autobusie, zająć w nim ostatnie wolne miejsce, spać do południa.

Miej odwagę bawić się z dziećmi, rozmawiać ze starymi ludźmi, stawiać czoła problemom i doświadczyć bezradności.

Miej odwagę prosić, dawać, brać, zostawiać, płakać, krzyczeć, ryczeć.

Miej odwagę kochać, nie kochać, lubić, nie lubić. Próbować, testować, zmieniać zdanie, obstawać przy swoim.
Mieć cellulitis, być grubym, być chudym, mieć piegi lub długi nos. Trzymać kogoś mocno za rękę, dać całusa na powitanie, odwrócić sie na pięcie, pokazać język, stuknąć się w czoło, usiąść na chodniku, jeść bez widelca, patrzeć komuś w oczy...

Miej odwagę!!!

Bo jeśli ją masz, to o wszystkim, co chcesz zrobić (lub czego nie chcesz), możesz zdecydować SAM.
Bez czekania na zgodę, akceptację, łagodne spojrzenie, moment, że nikt nie widzi, ciemną noc, chorobę, kryzys, koniec życia.

To Twoje życie. Ono trwa właśnie w tym momencie.
Teraz! Nikt nie da Ci go znów na nowo. Ani tej chwili, ani tej godziny, ani tej szansy na bycie SOBĄ.

Zostaw te wszystkie „muszę”, „powinno się”, „dobrze by było”, „zgodnie z”... Zostaw daleko za sobą!!!
Zamknij drzwi, usiądź na podłodze i zapytaj siebie: „Czego ja chcę?”, „Co jest zgodne ze mną i moimi wartościami?”,
„Na co ja się decyduję?”.
I rób to, biorąc za to odpowiedzialność – bez osądzania, obwiniania, manipulowania.

Dziś jest na to dobry moment.
TU i TERAZ.
Miej odwagę i zacznij żyć po swojemu!!!

Katarzyna Rejniak „Dla Moniki”